|
|
Historia stali szlachetnej
Prawdopodobnie ciężko w to uwierzyć, ale stal nierdzewna jest stosunkowo nowym wynalazkiem. Przez wieki człowiek nie mógł poradzić sobie z rdzą, przez co praktycznie nie zachowały się żadne antyczne, pozbawione korozji, metalowe produkty wytoworzone przez człowieka. Dopiero na początku XIX wieku we Francji odkryto, że mieszanka żelaza i chromu chroni stal przed działaniem kwaśnych substancji. Pomimo tego odkrycia przemysł metalurgiczny nie zainteresował się nowym produktem (głwonie dlatego, że otrzymana z takiej mieszanki stal była zbyt krucha). Powszechnie dzisiaj znana stal nierdzewna powstała na początku XX wieku w Niemczech lub we Francji (za pierwszą dużą inwestycję wykonaną ze stali nierdzewnej uważa się 366 tonowy kadłub jachtu Germania wyprodukowany w stoczni Friedrich Krupp Germanoawerft w 1908 roku).
W 1912 roku inżynierowie Kruppa opatentowali stal nierdzewną. Jednak to Anglik Harry Brearley jest uważany za ojca stali nierdzewnej (nad którą pracował w laboratoriach Brown Firth w Sheffield), kiedy w 1913 roku użył nazwy „stal nierdzewna” wobec swojego wynalazku mieszanki żelaza oraz węgla (0,24%) oraz chromu (12,8%). Do dziś uważa się, że stal nierdzewna powinna zawierać minimum 10,5% chromu.
Szybko okazało się, że stal nierdzewna jest bardzo odporna na wiele naturalnych kwasów (np. ocet lub sok z cytryny), przez co pierwotnie była używana głównie do wyrobu sztućców.
|
|
|
